چند شعبه

می‌توانید بیش از یک شعبه داشته باشید و هر کارمند را به شعبه‌اش ببندید. راپورها را می‌توانید تفکیک‌شده یا یکجا ببینید.

شعبه یک مرز راپورگیری است، نه یک مرز امنیتی جداگانه — همه‌ی شعبات یک کسب‌وکار در یک دفتر هستند.

شعبه‌ها به‌صورت درختی تعریف می‌شوند: هر شعبه می‌تواند زیرمجموعه‌ی شعبه‌ی دیگری باشد، مثلاً دفتر مرکزی و دو دوکان زیر آن.

همه‌ی شعبه‌ها در یک فضای کاری و یک دفتر حسابداری هستند؛ شعبه برای تفکیک کار و گزارش است، نه برای جدا کردن داده.

هر کارمند را می‌توانید به یک یا چند شعبه وصل کنید تا معلوم باشد در کجا کار می‌کند.

صندوق هم به شعبه وابسته است: هر نفر در هر شعبه یک صندوق باز دارد، پس فروشنده‌ای که در دو شعبه کار می‌کند برای هر شعبه صندوق جدا دارد.

در گزارش‌های حسابداری مانند سود و زیان، انتخاب‌گر شعبه هست: می‌توانید گزارش یک شعبه یا کل تجارت را ببینید.

گزارش تجمیعی جمع همان اسنادی است که در گزارش‌های تک‌شعبه دیده می‌شوند؛ عدد دیگری جدا حساب نمی‌شود.

چون همه‌ی شعبه‌ها در یک دفتر هستند، مانده‌ی مشتری و بدهی تأمین‌کننده برای کل تجارت یکی است، نه برای هر شعبه جدا.

اگر هر شعبه جنسی خودش را نگهداری می‌کند، برای هر کدام یک گدام تعریف کنید. صفحه‌ی گدام فهرست گدام‌ها را با ارزش کل، تعداد جنس، کمبود و تمام‌شده‌ی هر گدام نشان می‌دهد.

در بل فروش انتخاب می‌کنید جنس از کدام گدام خارج می‌شود و در بل خرید به کدام گدام وارد می‌شود. با یک گدام، همان خودکار انتخاب می‌شود.

موجودی‌ای که هنوز در هیچ گدامی ثبت نشده در ردیف «بدون گدام» دیده می‌شود و می‌توانید آن را به گدام درست منتقل کنید؛ کل موجودی جنس تغییر نمی‌کند.