چند شعبه

می‌توانید بیش از یک شعبه داشته باشید و هر کارمند را به شعبه‌اش ببندید. گزارش‌ها را می‌توانید تفکیک‌شده یا تجمیعی ببینید.

شعبه یک مرز گزارش‌گیری است، نه یک مرز امنیتی جداگانه — همه‌ی شعب یک کسب‌وکار در یک دفتر هستند.

شعبه‌ها به‌صورت درختی تعریف می‌شوند: هر شعبه می‌تواند زیرمجموعه‌ی شعبه‌ی دیگری باشد، مثلاً دفتر مرکزی و دو فروشگاه زیر آن.

همه‌ی شعبه‌ها در یک فضای کاری و یک دفتر حسابداری هستند؛ شعبه برای تفکیک کار و گزارش است، نه برای جدا کردن داده.

هر کارمند را می‌توانید به یک یا چند شعبه وصل کنید تا معلوم باشد در کجا کار می‌کند.

صندوق هم به شعبه وابسته است: هر نفر در هر شعبه یک صندوق باز دارد، پس فروشنده‌ای که در دو شعبه کار می‌کند برای هر شعبه صندوق جدا دارد.

در گزارش‌های حسابداری مانند سود و زیان، انتخاب‌گر شعبه هست: می‌توانید گزارش یک شعبه یا کل کسب‌وکار را ببینید.

گزارش تجمیعی جمع همان اسنادی است که در گزارش‌های تک‌شعبه دیده می‌شوند؛ عدد دیگری جدا حساب نمی‌شود.

چون همه‌ی شعبه‌ها در یک دفتر هستند، مانده‌ی مشتری و بدهی تأمین‌کننده برای کل کسب‌وکار یکی است، نه برای هر شعبه جدا.

اگر هر شعبه کالای خودش را نگهداری می‌کند، برای هر کدام یک انبار تعریف کنید. صفحه‌ی انبار فهرست انبارها را با ارزش کل، تعداد کالا، کمبود و تمام‌شده‌ی هر انبار نشان می‌دهد.

در فاکتور فروش انتخاب می‌کنید کالا از کدام انبار خارج می‌شود و در فاکتور خرید به کدام انبار وارد می‌شود. با یک انبار، همان خودکار انتخاب می‌شود.

موجودی‌ای که هنوز در هیچ انباری ثبت نشده در ردیف «بدون انبار» دیده می‌شود و می‌توانید آن را به انبار درست منتقل کنید؛ کل موجودی کالا تغییر نمی‌کند.